Salı, Mayıs 24, 2005

Bulutlar .. Cicekler .. Kuslar .. Böcekler ..

...

ve ben ...

Bugün dersden cikip bir Battaniye aldim ve Kiessee´ye gittim (burdaki cok güzel bir göl), serdim battaniyemi, uzandim yEsiL´lerin arasina ...
Bulutlari seyrettim, Kuslari, böcekleri dinledim ... Bir ara uyumusum (muhtemelen rüyada görmüsümdür, ama hatirlamiyorum) ... günesin yüzümü yaktigini hissedince uyandim, pozisyon degistirip birazda sirtim isinsin dedim :-) sonra sirtim yandi yine döndüm ... acaba bronzlastimmi orda öyle yatarken? eve gelince aynaya baktim ama henüz belli diil bisii.
Bulutlar cok güzeldi .. bakip bakip cocuklugumdaki gibi farkli seyler görmeye calistim icinde, bazilari Pamuk sekerine benzedigi icin, karnim bile guruldadi :-) nelere benzetmedimki bulut parcaciklarini .. Gemi gördüm, sonra bir At vardi, sonra sanki el ele tutusan iki üc kisi, sanki cocuklar oyun oynuyormus gibi, Harfler gördüm, okumaya calistim, KeLeBeK gördüm .... cok güzeldi, icim acildi baktikca ...
Cocuklugumu hatirladim orda öyle yatinca, aklima size anlatabilecegim birsey geldi ... paylasmak istiyorum sizinle ... gecmise gidiyoruz bugün, hazirmisiniz?




bu hikayeye cocuklugumdan bir resim yakistirdim, böyle bir sürü resimlerin var, ailece her haftasonu Parka giderdik cocuklugumuzda, babam hep resmimizi cekerdi, evde kartonlar dolusu cocukluk resimlerimiz var bizim .. babacim bitanedir .. bu arada elimde Kina varmis bu resimde, resmin bukadar büyük cikacagini tahmin etmedim, ama böyle büyük olunca kina belli oldu ..


Sene 82 falan olabilir, ben 4-5 yaslarindaydim .. nasil hatirlarsin diye sasirmayin, bazen gecmisde kalan birseyi sanki bugünmüs gibi hatirlarsiniz, o yasadiginiz olayin nekadar duygusal bir boyutta olduguna bagli bence ... 80 yasindada olsam, cocuklugumdaki bazi seyleri unutmam ... okuyun bu animi, ve sonra kapatin gözlerinizi, kendi cocuklugunuza dalin, en güzel anilarinizi getirin hatiriniza, iste bunu basarirsaniz, bugünki ruh halimi anliycaksiniz ...

Ablamla beraber Kindergarten´e (Anaokul) gitmistik, o benden bir yas büyük ve bir Yil önce okula girmesi gerekiyordu, ikimizide ayni Sinifa almalari icin Annemler Ablami cocukken bir Yil Türkiyeye birakmislardi, orda ilkokulu okudu bir yil, sonra buraya getirdiler, ve Beraber okula alindik, ayni sinifa girdik.
Bu Annemler icin daha uygundu, cünki okul saatlerimiz ayniydi, ve bize bakmakta fazla zorlanmiyorlardi, Annem ve babam ozamanlar ikiside ayni Fabrikada calisiyordu, 3 vardiye, bir Hafta annemizi hic görmezdik, öglenci giderdi, babam sabahci, öbür Haftaya babamizi hic görmezdik, ve Gececilik en zoruydu, yine Anneme fazla gececilik yaptirmiyorlardi Bayan diye.
Haftasonlari bizim icin cok özel ve güzel olurdu, bütün aile birarada olurduk, Anne baba ve Cocuklar, haftasonu kahvaltilarina doyum olmazdi …
Ozamanlar Kapi Komsumuz Fikriye yenge ve Kemal amca vardi, onlarda kalirdik cogu zaman, Bu komsulukla ilgili cok güzel ve derin anilarimiz var, cocuksuz kendileri, bilmiyorum, ama
onlari kendi annem ve babamdan ayri tutmadim hicbir zaman, herzaman kendi evlatlari gibi davranmislardi, ve halada öyleler … Manevi amcalik yapti diyebilirim daha cok, babamin hic kimsesi olmadigi icin, bize herzaman öz amca gibi geliyordu sicakligi … hatta aklim erinceye kadar Kemal amcamin öz amcam, yani babamla kardes oldugunu düsünmüstüm.

Kücük bir köyde kaliyorduk ozamanlarda, daha 98´de tasinmistik ordan sehir icine (sehir?? Ne diyorum ben? Sehir demeye sahit lazim ;-)) aslinda anlatmak istedigim konu baska birsey, ama bi konuya dalis yapiyorum, kendimi nerde geri bulduguma sasiriyorum..;-)))
Ablami Türkiyeye götürdüklerini daha cok iyi hatirliyorum, Ablam geri geldiginde, evde heyecandan ölmüstüm, Firkiye yengemin yaninda kalmistim, annemgil gece Havalanina gitmisti, tüm gece Yengemi sinir etmistim, uyuyamadim heyecandan, bana neler iciriyordu bir bilseniz, sakinlesim uyuyayim diye ;-)

bildigi tüm tatar özel karisimlari,
simdi hala sorarim meraktan „Yenge, allah icin söyle ne icirdin bana o gece?“ diye, ama söylemiyor (Yengemle Amcam Tatar´lar, cekik gözlü, Japon simali, bikac kelime tatarcada ögrendik sayelerinde, köylerinede giderdik her Türkiyeye gittigimizde…sanki japonyaya gitmis gibi olurduk vallahi..;-) hey gidi günler be)
Neyse, o gecenin Sabahida gelmisti sonunda, Ablam gelmisti eve geri…
Sabah onu gördügümde, düsünün bir Yil sonra, bana Yabanci gibi gelmisti, o gün daha dün gibi aklimda hala, bizim iki katli bir yatagimiz (Ranza derler galiba) vardi, üstteki yataga oturmustuk, hala yabanci gibi, ben gururlu bir sekilde bütün Oyuncaklarimi!! Sergiliyordum onun önünde, nelerim var falan diye, Ablamda bana tuhaf tuhaf bakiyordu, memlekette oyuncak moyuncak yok tabii, ona birtane Barbie´mi vermistim, bununla oynayabilirsin diye (tam Almanci havasina girmisim cocuk aklimla, simdi tövbe öyle degilim, emin olun), cok sevinmisti, birbirimize isinana kadar bayagi sürmüstü ...
Saatlerce yatagin üzerinde oturup birbirimizi yeniden tanimaya baslamistik .. halbuki biz herzaman bir bütün ve birbirimizin Parcasiydik ...
O gece ve Sabah duydugum Heyecani ve meraki hala tasiyorum icimde, bazen birsey oluyor, bir duygu, bir his geciyor icimden, ve kendime diyorumki ozaman, ayni duygu bu ...Yillar önce yasadigim ... ufak beklenmedik ve umulmadik birsey oluyor sadece ... ve o Sabahin resimleri sanki dün yasanmis gibi tazeleniyor.. heyecanlaniyorum ... sanki Ablasini bekleyen kücük CigDem olmusum, elinde barbie´si ile Yatagin üzerinde bekleyen ...


Bu geldi iste aklima yEsiL´lerin icinde yatip Bulutlarla hasir nesir olurken ...
Beni bazen sadece bu ani anlatabilir ... kendimi ifade edemem, bunu düsünürüm, ve isterimki o an konusmak istedigim insan benim kafamdakilerini okusun, beni bu animla anlasin .. Konusmak zorunda kalmayim, bosuna icimdekilerini anlaticak kelimeler bulma cabasina girmeyim, cünki bazen o mühim kelimeleri bulmak mümkün olmuyor, belki yoktur, büyük bir cabayla kendinizi ifade etmeye calisiyorsunuz ama olmuyor, ve hicbir sözle cümleyle olmuyor aslinda,
yokki, o anki duygularinizi anlaticak kelime yokki, yada var ve bulamiyoruz, yada bulmak lazim daha ... bilmiyorumki ...

Basimda yeller esiyor ... Ablacim seni cok özledim ben ... ayni o geceki gibi ...



6 yorum:

wizkid dedi ki...

4-5 yaslarindan hatirladigim iki anim var..

uc tekerlekli bisikletimi dayim kirmisti. cok kizmistim.

bir agactan takla atarak dusmustum birkac saniyeligine nefesim kesilmisti oldugumu sanmistim bu olaydan evdekilere bahsetmemistim.

CigDem dedi ki...

Merhaba!

commentin icin tsk ederim .. animla baskalarinida gecmise sürükleyebilmek ne güzel!

Gecmis olsun .. Anina benzer seyleri coookkk yasadim bende .. cok yaramaz olmamdan kaynaklansa gerek ;-)

Herzaman bekleriz ;-)

:..: dedi ki...

Çok güzel anlatmışsın. O acınası çocukluğuna dair bir şey hatırlamayanlar grubunun içindeyim. Anneme göre serseri serseri dolaşırmışım:) Çöplüklerde falan uyuz kedi misali:) Hiçbirini hatırlamıyorum. Tek hatırladığım köpek ısırmıştı, onu da canım yanmış ya unutamamışım işte:)

CigDem dedi ki...

Canim yaaa .. kesin hatirliyorsundur .. olurmu hic hatirlamamak?

mesele yeterince derine dalmakla cözümlenir .. sana bir CigDemCe-cocukluk-anilari-hatirlatma-seansi yapalim .. bendede ne hünerler varmis?! Sürekli yeni bir özelligimi kesfediyorum ;-)

Caktirma ;-)

Adsız dedi ki...

best regards, nice info list of horses for goodwood races

Adsız dedi ki...

Wonderful and informative web site. I used information from that site its great. » »