Cuma, Haziran 01, 2007

Almanyada ki havanin civisi cikti, son günlerdeki hava degisiklikleri hic hayra alamet degil kanimca.

Pazartesi gününün Almanyada resmi tatil olmasi sebebiyle, bende haftasonunu uzatarak ailemin yanina gittim, tabiiki yine cok kisa oldu, doya doya hasret gideremeden geri döndüm buraya.
Annemlerdeyken de hava öyle bi bozduki inanilmazdi, bes gün boyunca sürekli yagmur yagdi, firtina koptu, simsekler cakti ve gök gürledi. Korkunctu yani.
Simdi ise iki gündür hava güllük gülistanlik, sanki hic bozmamis gibi.

Hava sicakken mi güzel yoksa sogukken mi hala karar veremedim, hava nasil olursa olsun, benim moralimi bozmaya yetiyor. Acaba ben asiri depresif bir insanmiyim? Öylemiyim? anlayamiyorum.
Son zamanlarda sürekli moralim bozuk, hep sinirliyim, depresiflik icindeyim, niye böyle oluyor cözemiyorum.
Herkese kirilmayi, küsmeyi, alingan olmayi ustalikla basariyorum.
Su siralar herkezden nefret edebilecek bir yapiya sahibim. En ufak seyde icimde bir kizginlik büyüyor, ve üzerine gittigimde bu kizginligi nefrete dönüstürebilecegimi biliyorum.
Kahve fali gibi hissediyorum kendimi, yüregim koskocaman kabarmis, fincan in dibindeki kahve tortusu misali.
Ve ortalikta güzel ve iyi bir haber getiren kuslar yok, hayirli bir kismetin habercisi olan sahlanmis at falan da yok, balik olmasina da raziyim ama minik balikciklar bile yok.
Bi ben, bide kabarmis, simsiyah yüregim var, hepsi okadar.
Bugün aglamak istiyor canim, yataga uzanmak, yüzümü yastiga gömmek ve saatlerce aglamak, aglamaktan yorgun düsüp uyuya kalmak istiyorum. Uyandigimda da kus gibi hafiflemis hissetmek istiyorum kendimi.

Üzerimdeki bu agirlik, bu agresiflik ve depresiflik gitsin istiyorum. Gitsin artik.

Hiç yorum yok: