Pazartesi, Haziran 04, 2007

Karanligin kucagi sanki ömür,
bir adim ileriye gidemeden, yasamak bir kuytunun icinde,
ne gökyüzü, ne yagmur, nede günes,
sadece yalnizlikla ve kendinle.

Korkularla örülü bir Hayatta yoksun olmak,
gülmekten, aglamaktan,
hayati doyasiya,
bütün renkleriyle insan gibi yasamaktan.

Hislerin ve duygularin insanin bogazinda,
henüz cok erkenken,
bir daha cözülmeksizin,
acimasizca dügümlenen bir devir bu.

Dönmeyen devran, nefretle, ihanetle,
yalanla süslenmis gülücüklerin arkasinda yatan alcak niyetler,
o an anliyorsunki,
kapali bütün yollar.

Kisir döngü icinde seyreyleyen Yasam,
ne ekersen onu bicersin,
yemin edercesine, cok zalimce,
iste böyle hain bir zaman.


CigDemCe

Hiç yorum yok: