Cuma, Aralık 07, 2007

Teyzelik ve Sevgi ..

birgün ufacik birseyin dünyama girecegini ve onu bildigim tanidigim herseyden cok ve hatta kendi canimdan cok sevecegimi hic hayal bile etmezdim.
Yegenim dogdugunda cok garip bir duygu hissetmistim, daha önce hic bilmedigim birseyler uyandi icimde, tam olarak nasil tanimlanir bilmiyorum, sevgiyse eger, nasil bir sevgi onu dahi anlatamiyorum, insanin icinde yeni bir kalp atmaya basliyor sanki, birden o minicik insan bütün kalbini sariyor ve onu herseyden korumak kollamak istiyorsun. Sanki bundan önce hayatinda önemli hicbirsey olmamis, ilk kez birseyin veya bir insanin senin icin önem tasidigini hissediyorsun. O ufacicik eller, ayaklar, dudaklar .. dünyani alt üst ediyor.
Mustim ailemize, hayatimiza inanilmaz bir sevgi getirdi, annemle babamin hic tanimadigim yönlerini gördüm o dünya ya geldikten sonra. Sanki biz hep onu beklemisiz :)

Hastanede ilk gördügümde inanilmaz birseydi, üc hafta erken dogmustu, dogar dogmaz da sarilik olmustu yavrum, cocuk ünitesine alinmis tedavi ediliyordu. O gün annemle Hastaneye gittik ve ablam odasinda bebegin yataginin önüne diz cökmüs agliyordu, bizde cok korkmustuk, gözyaslari durmak bilmiyordu, anne bebegimi götürdüler diyordu baska birsey diyemiyordu, annem ablami yatistirmaya calisiyordu, sarisin bir hemsire gelip bize durumu anlatti, bebegin birsüre tedavi altinda olacagini ve o sürede yanina gidemiycegimizi söyledi, ablam daha cok aglamaya basladi, ben bebegimi istiyorum diye haykira haykira .. Hemsire ablami götürdü bebegin yanina, sakinlessin diye, Doktorda durumun okadar agir olmadigini ve kisa sürede iyilesecegini söyleyince sakinlesmisti nihayet. Aradan üc hafta gectikten sonra ablam bebegiyle, Mustimizle birlikte taburcu olmustu. Dokuzbucuk yil evvel.

Mustimiz simdi kocaman bir delikanli, annesiyle ayni boyda nerdeyse, o minicik ayaklar 37 giyer oldu :) dalyan gibi bir genc olucak sanirim. Zamanin nasil gectigini anlayamiyor insan .. daha dün kucagimda körpecik bir bebekti ve simdi insani sarip sarmaliyor kollariyla, cok sevgi dolu bir cocuk oldu. Teyze yegen iliskimiz ayri bir hikaye, birbirimizi cok seviyoruz, yegeniminkisi hatta cok kiskanc bir sevgi, baska birini baska bir cocugu sevmemi veya yakinlik göstermemi cok kiskanir, sevdigi insanlari paylasmayi hic sevmez :)

Musti alti yasindayken bir arkadasim esiyle ve kücük cocuklariyla beraber annemlere misafirlige gelmislerdi, yegenimde o haftasonu bizde kalmisti, ben arkadasimin 2 yasindaki ogluyla oynuyordum salonda, yegenim geldi yanimda ve "teyze benimle mutfaga gelirmisin" diye sordu, "ne var musti noldu diye sordum", "üff teyze gel yaa bitteeee (lütfen)" dedi, allah allah dedim ne derdi var bunun simdi, mutfaga gittik, kapiyi kapatti (iceriye ses gitmesin diye :)) ... kapatmasiyla beraber beni azarlamaya basladi :) "teyze noluyor, niye sen o cocugu öyle süss müss (tatli matli) diye seviyorsun?? onu sevme öyle, cok kiziyorum sana bak, bidaha öyle seversen ben sana küserim, sen benim teyzemsin onu sevme" .. o an ne diyecegimi sasirdim! Mustinin böyle asiri bir tepki verecegi hic aklima bile gelmezdi! Telkin etmeye calistim, baya bir kizmisti, "Teyzeciim o misafir, bak simdi o gidecek ama sen benimle kalicaksin, biz senle oyun oyniycaz beraber, hem ben senin teyzenim, o üzülmesin diye seviyorum" diye birseyler söyledimde anca baristi benimle.

Ben onu cok seviyorum, beraber okadar cok animiz varki, bütün gün onlari düsünüp mutlu oluyorum :) bazen düsünüyorum, acaba kendi cocuklarim oldugunda, onlarida Mustiyi sevdigim gibi sevebilirmiyim diye. Bunu cevaplayamiyorum kendime, suan hickimseyi onu sevdigim gibi sevemem herhalde, onun icin canimi vermek, göz kirpmak gibi bir sey sanki, ona olan sevgim herseyin üstünde birsey. Ilk göz agrisi derlerya, onun gibi birsey iste, bu sevgiyi hicbirseyin silecegini sanmiyorum, ne yaparsa yapsin, hatalar yapsa bile, allah göstermesin, hicbirsey ona olan hislerimi degistiremez. Bazen bana "Teyzish sen annem gibisin" diyor, ozaman yüregim sicacik oluyor, onu kalbimin icine alip birdaha birakmamak geliyor icimden, o benim herseyim :)

Bitanemin dogum günü, 3 yasina girmisti o gün, bisiklet almistik, paketi acarken nasil heyecanlmisti bi bilseniz, aslinda o resmi bulsaydim yükliycektim buraya, ama suan bulamadigim icin erteledim :)
nasil tatli nasil seker birsey dimi? insanin öpüp öpüp daha öpesi geliyor, kepce kulakli askim benim o :)
kücükken ne bicirdi o, hic yaramaz degildi, öyle uysal öyle sakin bir cocuktu ki, herkezin kalbini bir cirpida kazanir her ortamin odak noktasi olurdu. Arkadaslarim Musti bizde yatiya kaldiginda sirf onu sevmek icin akin akin bize gelirlerdi. Ben misafirlige gidince uzun uzun tembihde bulunurlardi Mustiye de getir diye, öyle sevecen bir cocuktu ve hala da öyle. Kendini sevdirmesini cok iyi biliyor :)


bu gördügünüz resmi de bizzat kendisi bu yilki dogum günüm icin yapti ve büyük bir merasimle takdir etti bana :) resmin üstünede benim "ismimi" yazmis, ona göre benim adim Teyze, Cigdem degil :) Teyzeyi de kendince dogru yazmis, Tese :) inanilmaz bir cocuk iste :) bu resim benim günlük mutluluk kaynagim!


Annemler dogum gününde cep telefonu almis Mustiye, sürekli görüsebilelim diye :) beni arayip "teyze bu benim numaram beni kayit et" dediginde agladim sevincten, kücücük bebekken simdi koca adam olduda, numarasini cebime kaydettiriyor. Sulugöz oldum ciktim bende ya :)
Onu cok seviyorum cok, hayatimin ilk aski o. Birtanem yegenim ..

2 yorum:

kalem dedi ki...

benim de yüregimi isittin Cigdem dostum :) yazilarini okumak ayri bir zevk

bu arada sana en icten bir MERHABA dostum :)

bengü-begüm dedi ki...

merhaba.yazınızı okudum ve gerçekten çok beğendim.ben ve ikiz kardeşim 2 hafta önce teyze olduk.dünyalar tatlısı.ismi kerem. o da 3 hafta erken doğdu ve bir sağlık sorunu yaşadığı için 2 hafta boyunca o da yoğun bakımda küvezde kaldı.allaha şükür şimdi iyi.daha dün çıktı :) ablamın bu durumdan üzüldüğünü,ağladığını görmek çok kötüydü.teyze olmak o kadar güzel bir duygu ki gerçekten.Çok merak edersin o küçük bebeği. 3 kilocuk küçük bebek bir anda bütün dünyanı kaplar. Sürekli gülümsersin. "ehehe teyze oldum" deyip herkese duyurursun.Bu güzel mutluluğun tek sabırsızlık veren yanı ise ablanın şehir dışında olmasıdır. Cuma günü çabucak olsun da haftasonu yanında olayım diye kalbin çırpınır durur.Tanımlanması zordur bu duygunun. Sayfalarca yazar, sonra bakar. "a hayır coşkumu tam olarak anlatamadım" dersin.Ablanın ve bebeğinin sağlığı için dua edersin hep. O güzel bebeğe dokunmaya kıyamazsın. Kalbinle dokunursun sadece. Gelecek yılları düşünürsün. Birlikte gideceğiniz yerleri, ona küçüklüğünü anlatacağın günleri.
Yaşamak için güzel bir sebebin de daha olur.
Merak içinde ve sabırsızlıkla büyümesini beklersin…
İşTe TeYzE oLmAk Bu KaDaR GüZeL BiR dUyGu :))