Pazartesi, Ocak 26, 2009

sabahin körü!

saat 10.15 de sinavim var, test teorisi, Istatistigin gelistirilmis bicimi, evet, son sinavlardan sonra birdaha istatistige benzer bisiile karsilasmam saniyodum ama her dönem yeniden sasiriyorum, bukadar saf ve aptal olusuma :( nefret ediyorum allahim, nefret ediyorum, hayatimda hicbir zaman rakamlarla aram iyi olmadi, üniversite de ayni sekilde, istatistik yüzünden ögrenimi birakmayi bile düsündüm,cünkü olmuyorsa olmuyor, zorlamak gereksiz, sonra nasil olduysa oldu ve ben hala inanamiyorum, gecen dönem istatistik sinavini hem yazili hemde büyük sinavi basariyla gectim :) nasil oldu gercekten hala anlamis degilim?!?! cok saskinim, hala bisey anlamis diilim, sadece sorulari cözerken daha sistemli calistim, zamani iyi kullandim okadar, demekki anlamak da gerekmiyormus, acikcasi hicbir zaman anlamaya gayret de etmiycem!!!

Bu saatte mi uyandin sinav yüzünden diyceksiniz, yok bu saatte uyanmadim, hic uyumadim ...daha dogrusu herzaman olan oldu ve sinav stressinden yine uyku düzenim kaydi,gündüz uyudum, aksam kalktim soru cözmeye basladim, böylece sinava sorular hala aklimda bisekilde gircem, son kez de öyle yaptim, pisman da diilim :) bu sefer de ise yarar bi taktik, zaten uyumadigim icin ... genelde sinavdan önceki gece heyecandan uyku tutmuyor, sonra saat ilerliyor bu sefer korkmaya basliyorum, eger uyursam ve sabah uyanamazsam diye.Bu yüzden uyumamayi tercih ediyorum, evet cok tuhaf biriyim, daha önceden biliyodum, tuhaf olan tek aliskanligim bu degil :)

ya bu test teorisi ni gecicem mi ben ya??? bu dönemki sinavlari düsününce midem kalkiyor, cidden, son bir yildir midemden rahatsizim, ama nedense hep sinav zamani, acaba sinav döneminde sigarayla kahveyle cok fazla tükettigimden olabilirmi? Yok yok bence bu mide fazla dayanmaz,zira heyecandan spazm falan gecirir birgün, ömrümün uzun olacagina dair zaten pek bir ümidim yoktu, mideden dolayi kesilebilir biletim öbür tarafa.

Korkuyom ben yaaa .. valla yaa. Bindik bi alamete ..bazen hangi akla uydum basladim uniye dedigim oluyor, bikmaya basladim, sabrim doldu, bitsin artik istiyorum, böyle düsündükce daha cok stresse giriyorum. 30 yasina geldim bile, haberiniz varmiydi? evet 30 dile kolay, millet bu yasta coluk cocuk sahibi, ya ben? yirmiliklere dersde ayak uydurmaya calisip okuyorum. Hangi akla hizmet?! basladigimda daha 26 yasindaydim, 30 yasina girecegim hic aklima gelmemisti acikcasi :)buda cok aptalca dimi? hep anlik hareket edip anlik düsündügümden olsa gerek :) hic mantikli olamadim hayatimda, hic bir alanda. Gülsen e herzaman gipta etmisimdir, okul yillarimizdan beri, herzaman cok sakin düsünüp, cok mantikli karar verip davranabiliyordu, canim arkadasim ... ! hep onun gibi "cool" olmayi istemisimdir :) Bazen biriyle önemli bir konusma yapmaya hazirlandiysam (misal ask mesk meselesi, yada hoslandigim biriyle konusmak istediysem :)), gülsenden tüyo alip not ederdim, sonra o konusmayi mutlaka telefonda yapmaya calisirdim, sonra gülsenden aldigim tüyolardan yola cikarak anlatmaya calisirdim bazi seyleri, sebebide, cok fazla duygusal hareket ediyorum, belli bir yerden sonra hersey kontrolümden cikiyor. sakin ve mantikli davranamiyorum. Hep öyle oldu. Bide karsimdaki ne derse hemen kabul ediyorum, bazi konularda hic dirayetli degilim, bu en kötü huyum, hemen evet diyenlerdenim, kimsenin bir ricasini geri ceviremem, bu yüzden basim cok derde de girdi. Ama akillandinmi diye sorsaniz, yoo hayir, gene ayni sekilde davranirim.
Neyse ney canim, konu uzadi, nisanda 31 ime basiyorum, 30 u devirdim bile, off offf valla bunaliyorum ... yasi takmiyorum kafama da, yapmak istedigim okadar sey vardi, simdi farkediyorum, bazi seyleri yaslandikca yapmak ta zor olacak, hatta imkansiz olacak, misiri görmek istiyordum, amerikayi, bütün kuzey ülkelerini, sirtimda bir canta, ülke ülke dolasmak istedim hep, en büyük hayalimdi, son günlerde, acaba bu hayali gerceklestirsem mi diye düsünmeye basladim ..!? hayat elimden akip gidiyor, biryerde tutunacak biseyler yapmak gerekiyor, ne dersiniz???

cok bunaldim, coook. .. ..

5 yorum:

Adsız dedi ki...

Selamlar Cigdemcim

Ich hab letztens ein Buch von Paulo Coelho gelesen und es hat mir wirklich wieder ein wenig Mut gegeben. Ich möchte ein paar Zeilen davon zitieren:

"Sieh alles was du erlebst hast als ein Teil deiner Lehrzeit. Wenn ein Mensch seinem Schicksal entgegengeht, muss er häufig die Richtung wechseln. Manchmal sind die äusseren Umstände stärker und er muss feige nachgeben. Das alles gehört mit zur Lehrzeit.
Doch niemand darf aus den Augen verlieren, was er wirklich will. Selbst wenn er manchmal glaubt, die Welt und die anderen seien stärker. Das G e h e i m n i s ist nicht aufzugeben" ;)

"Wenn du eine Vergangenheit hast, die dich nicht befriedigt, dann vergiss es einfach. Konzentrier dich nur auf die Augenblicke, in denen du erreicht hast, was du wolltest - und dann wird diese Kraft dir helfen, zu erreichen, was du dir wünschst."

Liebe Cigdem, während meines Studiums hatte ich auch Augenblicke, in denen ich dachte, dass ich alles liegenlassen sollte und einfach weggehen. Doch das wäre ja nicht mehr ich. Ich finde alles was du bis anhing zustande gebracht hast beachtlich. Du hast nicht aufgegeben, bist deinen Träumen nachgegangen und du studierst. Hey das wolltest du doch, du wolltest dieses Studium und du bist jetzt mitten drin. Mein Respekt, dass kann dir eine andere Frau nicht so schnell nachmachen. Bitte geb nicht auf, es liegt alles in deiner Hand.

Ich wünsche dir viiiiieell Glück :)

Senem

Adsız dedi ki...

evet sırtına atıp çantanı gezmelisin,görmelisin görmek,gitmek istediğin yerleri.bunları bende çok düşündüm.yanlız kafama bir soru takıldı:geri döndüğümde ne olmuş olacak?hayatımı oluşturan değişik mekanlar mı yoksa ben ve hep yanımda olsun istediklerim mi?soruları cevapsız bıraktım ve gittim.döndüğümdeyse elimde birkaç fotoğraf ve içimde pişmanlık vardı.o mekan fotoğrafları beni teselli etmiyordu.şimdi 47 yaşındayım.hayatım daha bitmedi ama hayatımdan önce bitenler var.ve kendime cevapladığım bir soru daha var sanada sorasım geldi.dün yaptığın hatalar bu gün yaptıklarınında bir hata olduğunumu kanıtlar?ceavabım: bir dahaki sefere.

CigDem dedi ki...

Senemciim,
ich habe mich sehr über dein Kommentar gefreut .. wirklich!
Du meinst sicher den Alchimist von Coelho oder? ich hatte es auch gelesen und war sehr ergriffen von der Geschichte.
Du hast so Recht mit dem was du sagst, eigentlich denke ich ja auch so, aber manchmal, eben in den momenten wo ich echt den Glauben an mich verliere, weiss ich nicht mehr wieso und wozu ich was mache. Alles verliert an Bedeutung .. aber jetzt gehts mir wieder besser, ich denke ich brauche diese Krisen manchmal um wieder zu mir zu kommen und zu erkennen was mir wichtig ist :) (oder so ähnlich)

Ich hoffe es geht sehr dir gut ..

Sevgiler

CigDem dedi ki...

Adsiz yorumcum,

yazdiklarin cok düsündürücü, tamamen de üzerime oturdu, ben basindayim bütün bunlarin, sen sonunda, iki ayri uctan bakiyoruz .. ve ben cevabi gercekten cok merak ediyorum, kendim cevaplamaya calistiysamda, senin cevabini ögrenmeyi cok istiyorum.
Bir dahaki sefere demistim, zamani gelmedi mi?

Adsız dedi ki...

Nein es ist nicht der Alchimist ;)

Liebe Grüsse
Senem