Pazartesi, Mayıs 17, 2010

beni de götür mardine ..



Emre bu Türkünün aslini, yani ermenice ana versiyonu nu, yollamisti bana messenger den ama onu video ya dönüstürmedigimden simdilik bununla yetinmem gerek burada ..




Mardin ... rüzgar esiyordu .. ellerimin üzerinden .. parmaklarimin arasindan .. kollarimin cikip boynuma dolaniyordu .. yanaklarima dokunuyordu sanki usulca .. saclarimi dagitip dalgalandirip .. ucup esiveriyordu her bir sac telinin arasindan ... dalgin dalgin uzaklara bakiyordum ... tenim de rüzgar i hissedince ürpermistim .. aklimdan o an o kadar cok sey geciyordu ki .. cok mutluydum ve de inanilmaz huzurlu .. kendimi öylesine özgür hissediyordum ki ..

bütün bunlari bir gök delenin tepesinde degil - bir ucakta bulutlarin arasinda degil - yüksek bir dagin tepesinde degil - Mardin de .. en yüksek yerine tirmandigim o Manastir dan, Suriye sinirlarina bakarken hissediyordum ...

saclarimin arasindan ucup süzülen rüzgar, o ana kadar icimde tasidigim bütün dünyevi kaygilarimi ve korkularimi da alip götürmüstü sanki beraberinde .. öylesine büyülü .. öylesine dingin ve huzurlu bir an yasiyordum ki ... gercek olamaz .. olamaz diye tekrar edip duruyordum icimden .. dalip gitmistim kendi icimde .. sinirlari geride birakip en uzaklara dalmistim ... bu ben miyim .. ve ben suan burdamiyim .. gercekten burdamiyim ..
o bendim ve ben oradaydim ..

rüzgar gittikce daha sert ve hircin esmeye baslamisti .. tenim de ki ürperti .. rüzgari hissetmek .. öylesine yalin ve sade .. sanki istesem beni de alip götürebilecegi hissi .. kopmustum o an .. dünya dan .. yasadiklarimdan.. bambaska biriydim o an .. öyle bir duygu idi bu .. ve öylesine büyülü bir an .. gözlerim dolup tasmisti .. gözlerimi kacirip saklamaya calistim .. birisi nedeni ni sorar ve o anin büyüsünü bozabilir korkusuyla .. kimseyle paylasmak istememistim .. sadece bana ait ti ..

ne sonrasinda ne de öncesinde, hic bu kadar huzurlu ve barisik, dünya ile ve kendim ile, özgür ve korkusuz hissetmedim kendimi .. hic .. hic ...
ve anladim, nicin Mardin´e gitme istegini bu kadar uzun zaman icimde büyüttügümü, gitmeliymisim meger se, eksik kalmamak icin .. ben olmak ve kendimi bulmak icin ..

bu Ezgi yi dinlerken .. hep o büyülü an i düsünüyorum .. unutamiyorum .. dinlerken gözlerimi kapadigim da cok az bile olsa, o anin bende yarattigi hissi animsiyorum, rüzgari hissediyorum, topragin kokusunu burnum da duyuyorum ve tekrar tekrar yeniden o duyguya dalmak istiyorum ..


asla unutamayacagim bir an gecti ömrümden ..


Hiç yorum yok: