Pazartesi, Haziran 07, 2010

Sevgili günlük ..

birden bir mutluluk düstü icime, o yüzden böyle ergen gibi baslik atasim geldi.

Bazen Hayat hic beklenmedik bir anda bizi mutlu ediyor, yeni yollar görünüyor.

Mutluyum galiba, öyle hissediyorum.

Kuskulanmamaliyim sanirim, öyleyse öyledir, düsünmemeliyim, belki de.

Gercek bir günlük tutmayali da yillar oldu, asirlar gibi gecen yillar. Biri gelir de kendime bile söyleyemedigim en ama en kuytu fikirlerime ortak olur, bir bakis atar günlügüme ve o bakis benim felaketim olur diye .. diye .. biraktim günlük yazmayi, bes yil öncesinde.

Niye bes yil öncesinde mi? o korktugum bakisi atan oldu diye, ne gecmis biraktim ne de kederli bir düsünce, kendime saklamak icin karaladigim cicek böcekleri bile soldurup gömdüm, bir daha da acmasin ve acilmasin diye.

Öyle ya, bu gün de durup dururken cicek böcek cizesim geldi, sayfalarca cizdim hatta.

Sen cicek - ben böcek, bize baska ne gerek?

dipnotum: bu son cümle de kafiye oldu diye hosuma gitti, yok öyle cicek böcek, yanlis anlasilmaya mahal vermeyeyim, hala dalinda bitane kara üzüm vaziyetindeyim :)

anam babam ne yazsam da kafiye oluyooo :)

Hiç yorum yok: