Perşembe, Ağustos 26, 2010

yetemiyordum, al iste olacagi buydu ..

Yilin basin'dan beri midem cok fena idi .. agrisindan bazen duramiyordum, basta hala kahve ve sigaraya umarsizca devam ettim .. ama su an halihazirda, bir haftadir kahve ve sigara tüketmis degilim ve buna ragmen yasadigima sasiriyorum.

2-3 hafta evvel, yine cok sancilanmistim, Pazar gecesiydi, Bisikletle gece 2de acile gittim, sancisindan nefese alamiyordum, doktor dogru dürüst muayene bile etmedi, iki üc soru, al agri kesici, hadi güle güle!

Dün aksam 20de yine ayni sancilar basladi, yani onun disinda da sürekli bir agri var ama bu kadar siddetli degildi. Oturamadim o derece, sanki oturunca midem eziliyormus ve dagiliyormus gibi bir his olustu, iki saat boyunca kipirdamadan yattim, cok derin nefes alamadim, her nefes alista sanci katlaniyordu, sonra telefonum caldi, sancilar hafif gecmisti sanki, ama telefona uzanmaya korktum. 
Daha sonra kalktim bari kim aramis ona bakim dedim, kalkar kalkmaz ayni sanci yeniden nüksetti, gözlerimden yaslar geldi o derece. 
Arayan Carola imis, onu aradim, durumu anlattim, araba bulup geldi ve beni acile götürdü, yürüyecek durumda degildim gercekten.
Gece ve bu sabah tetkikler yapildi, doktor böbrek tasi olabilir dedi ama kan temiz cikti, yarin sabah yine ultrason yapilacak ve ayriyetten mideme hortumla bakilacak. Simdi imzami atip eve geldim, evimde uyuyayim diye, bosuna beklememe gerek yok orada, zaten bisey yapilmiycak yarin sabah kadar.

öyle iste, kimseye ve kendime yetemiorum derken, hoop araya hemen bir blok girdi. 
Herkesi memnun edeyim, kimse üzülmesin derken, kendimi hasta ediyorum, bunu da biliyorum.

Balans'i saglayamiyorum, korkarim birgün bu benim sonuma sebep olacak.

Hiç yorum yok: