Pazar, Eylül 19, 2010

saatim 00:07

kitaba bos bos bakar bir vaziyetteyim .. su an tek bir cümleyi daha almiyor kafam.

Persembe günü sinavim var ve hergün korkum biraz daha artiyor, en önemli sinavlarimdan birisi. Psikoloji mi okuyorum Tip'mi anlamiyorum ve sinir oluyorum. Dört bir yanim latince ve ingilizce kelimelerle cevrili, midem bulaniyor resmen. 

Yok valla hem calismak hem okumak beni cok yipratti, gercekten böyle dipdeyim su an. saatlerce oturmaktan midem agri yapmaya basladi yine, uzanarak calismayi denedim ama dikkatim dagiliyor, oturunca midemin sancisi artiyor yine. Doktora kontrole gitmeliydim bu hafta, ilaclarin yeniden ayarlamasi yapilacak, ama ne zaman gideydim? is ev ve ders calismak arasinda kaldim, kayboldum. 

Bütün hafta dogru dürüst yemek yiyemedim, sabahlari calismadigim günler erken kalkmaya calisip isden önce biraz ders calisayim dedim, ardindan ise kosturdum, ardindan yine geldim yine ders calistim, arada yok denecek kadar az zaman kaldi, yemekle ugrasmak sacma geldi, toparlasam son bi hafta icinde ne yedim diye, aklima bi kac dilim tost ve litrelerce kahveden baska birsey gelmiyor. 

Yok sonumu iyi görmüyorum, hic iyi görmüyorum. Uzun süre gitmez bu böyle.

Bütün bunlar yetmiyormus gibi, bide kendime göz göre göre cikardigim sorunlar var. Cok gerekliymis gibi. Ah su hayal kuran kafama edim ben. 

Ne demeye güzel birseyin olacagini düsünüyorum ki? Ne zaman oldu ki bundan önce hic? ah be ah, akillanmazsin sen cigdem, hala gözlerin kapali yürümeye devam et sen.
Iyiyim ben ya, iyiyim herhalde, cok takiyorum iste kafama .. sonra böyle saf salak yazmaya basliyorum yine, bakmayin siz bana, iyiyim ben ya, iyi olurum ben, olurum sanirim, bakmayin bana.

Hatrim icin bu siiri dinleyin, Kahraman Tazeoglu-yalnizlik, yüregime dokundu benim.

yalnizlik senden giden yollarda ömrümü bitirmektir ..

kalanlara selam olsun ..

Hiç yorum yok: