Pazar, Ekim 09, 2011

büyük konusmak mi? evet, buyrun ..

Herkes bilir, hayatta en sacma buldugum spor kosmakti bu güne kadar.
Defalarca her firsatta ne kadar sacma buldugumu ballandira ballandira anlatmisimdir. 

Evet büyük konusmusum. Bu gün sorsaniz bana, diyeceklerim cok farkli olur. Guinnes rekorlar kitabina girmem ama kendi özel rekorumu kirdim bugün, 5 ay önce kosmaya baslamistim ve ilk kez bugün bir saatte tastamam 9 km kostum. Kendimle nasil gurur duydum nasil böbürlendim anlatamam :) 

Spor salonunda hergün bilimum kurslara vs. katiliyorum, en yeni merakim Boks, üye oldugum spor salonunda boks kurslarida veriliyor, cok ilgimi cekmisti ve merakimdan bi gün katildim ve "manyak" eglenceli bisey oldugunu anladim. Suan ki en favori kurslarimdan biri haline geldi, mutlaka haftada iki kez katilmazsam o hafta biseyim eksikmis gibi hissediyorum kendimi.

Ama dönelim kosma meselesine, hep, niye kosar insanlar, baska spor mu yok, yada neden ve kimden kaciyorlar? insan sebepsizce kosar mi diyordum, hakikaten cok büyük konusmusum -aslinda iyi de olmus bi bakima- :) 

Ilk kosu deneyimlerimi, sehirin etrafini ceviren ve ismi "Wall" (türkcesi anlam olarak istihkam siperi) olan kosu ve gezi yolunda baslamistim. Wall'in uzunlugu 2,8 km (sagda ki foto Wall'a cikilan kismi gösteriyor), ilk deneyimlerimde, bir saatte ancak bu 2,8 km'yi kosabiliyodum, ve bir saat sonra pestilim cikmis oluyordu. Hergün sabirla o yolu kostum ve buna ek bide spor salonunda kurslar dan sonra kosu bandinda kondisyon calistim. Her gün biraz daha rahat kostugumu farkettim, böyle bir gelismeyi hayatta beklemiyordum, aslinda bi süre sonra bikar birakirim diye bekliyordum ama nedense azmim ateslendi, hergün daha iyi kostugumu farkedince dogal olarak, dur bakalim nasil olcak diye heyecanla ertesi günü bekledim, tekrar kosabilmek icin :) Sabah uykusundan bile feragat etmisligim var bu yüzden, ve bu hakikaten hic benlik bi durum degil. Her gün neredeyse 3 saat spor yapiyorum ve cok saskinim, bikmadigima, tam tersine, daha da cok motive olabilmem, gercekten bunu kendimden hiiiiiic ama hic beklemiyordum.

Artik cok rahat bi sekilde, 1 saatin icinde Wall'in cevresinde üc kere tur atiyorum, nefessiz kalmadan ve bikmadan, böyle bi kondisyona sahip olabilecegimi hic tahmin etmezdim. 

Göttingen'e ilk geldigim sene kosuya baslamistim daha önce, hatta o zamanlar amacim gelenksel sehir kosusuna katilabilmek icin antreman yapmakti ama kis gelince hevesim de kaybolmustu, suan cok üzülüyorum bu yüzden, zamaninda devam etseydim, daha farkli olurdum simdi, kim bilir bi maraton falan kosardim, o azmi görüyorum kendimde nedense.

Yarin icin hedefim, sehire yakin bi göl var, Kiessee, cevresinde ki kosu yolu 4km uzunlukta, salondaki kursdan bisikletle gölün oraya gidip üc kere cevresinde tur atmak istiyorum. Sirf bu yüzden suan heyecanliyim, kosarken dinleyecegim müzigi secip ipod'a yükledim, yeni bir list hazirladim.

Kosmakta ki en güzel olay, kosarken hic birsey düsünmüyorum, gercekten bagimsiz ve sorunsuz hissediyorum kendimi bir saatligine, müzikte uygun oldugunda, bambaska bi dünya da gibi hissediyorum kendimi, buradan ve bu zamandan kopuyorum, yanimda tlf falanda olmuyor sadece müzik dinliyor ve kosuyorum, tarifi mümkün olmayan bi his, inanilmaz bi huzur ve tatmin duygusu yasiyor insan.
Havanin kötü olmasi bile etkilemiyor, yagmurlukla bile cok rahat kosuyorum :) zaten cok sicak olmasini sevmedigimden bu hava tam bana göre, özellikle kosarken serin olmasi daha güzel oluyor, hem yagmurlu bile olsa, kosu bandindan cok acik havada kosmayi seviyorum.
Beni yakinda bi sehir kosusunda veya bi maratonda görürseniz hic sasirmayim tamam mi :)

2 yorum:

Rosetta dedi ki...

inanmıyorum ya tebrik ederim ..Azmine bir kez daha hayran kaldım şuan :)

ÇiğDem dedi ki...

Canim cok tesekkür ediyorum! Darisi basina insallah :)