Pazartesi, Kasım 21, 2011

Hacilarimiz geldi!

Suan yorgunluktan düsüp bayilabilirim ama su yaziyi da yazayim, öyle yaticam.

Büyük dayimin en büyük oglu ve esi bu yil hac'a gittiler, onlari hep beraber havalaninda karsilamak istedigimiz icin, bende Carsamba günü yola ciktim ve ailemin yaninda gecirdim son günleri.
Carsamba gece Avusturyadan kuzenlerim de yola cikip, gece bizde oldular. Söyle bi aile yapimiz var, biz bir araya gelince, uyumuyoruz, sabahlara kadar sohbet ediyoruz. Yilda bir falan görüsebildigimiz icin, beraber gecirdigimiz kisa süreyi olabildigince yogun yasamaya calisiyoruz. Kuzenlerim, yengem, annem, yorgun olmamiza ragmen sabaha kadar muhabbet ettik kahkahalar icinde.
Persembe günü bütüüüün aile bizim evde toplandi ve mangal yapildi. Evet hava soguk ama bizim evin kapali terasi var, bu kis olsa bile, mangal yapip disarida zaman gecirebilmemiz anlamina geliyor :) cünkü biz ailece mangal yapmayi cok seviyoruz :) genelde ailenin bayanlari soguktan rahatsiz olmuyor ama erkekleri cok bi nazlim .. teyzemin kiziyla ben  mangal basinda görev aldik, erkek kuzenlerimse, ay biz üsürüz cok soguk diyerek icerde kalmayi tercih ettiler .. coluk cocuk, kuzenler muzenler, yengeler dayilar, cok eglenceli bir gün gecirdik! Yengem kocaman iki tepsiye baklava yapip getirmis üsenmeden Viyanadan, bi tepsiyi isladik ama o kadar coktu ki, artan Baklavadan ben evime bile getirdim ve dün gece arkadaslarla cay esliginde afiyetle yedik.

Son günlerin asil olayi, yukarida da bahsettigim gibi, büyük kuzenim, Cafer abim, ve esi Hatice yengemin Hac'a gitmeleriydi. Cuma sabahi uykusuz bi sekilde sabahin kründe yola ciktik, Düsseldorf havaalanina saat 10.30da ineceklerdi. Konvoy halinde gittik, konvoy diyorum cünki bütün akrabalar, annemin amca cocuklari falan, rahat bi 10-15 arac olmusuzdur, biz büyük ve birbirine cok asiri bir sevgiyle bagli bir aileyiz :)

Evet öyle uykusuz uykusuz ciktik yola, bizim kaldigimiz sehirden Düsseldorf havaalani rahat 2 saat sürüyor, bizim arabada, annem, nebahat ablam ve Viyana dan kücük dayimin esi Yurdagül yengem vardi (hani su harika baklava yapan hatun) ve ben vardik. Giderken annem kullandi arabayi, bende biraz uyurum diye düsündüm, cünki ben kesinlikle uykusuzluga dayanamiyorum!! ama kesinlikle !! hatta uykusuz oldugum zaman cok gergin ve sinirli oluyorum .. neyse .. ben uyuyamadim tabi ki, arabada ki hatunlar masallah, yorgunluk bilmez ciktilar, sürekli bi muhabbet, sürekli bi kahkaha .. en sonunda tamam dedim, uyuyamayacgim bari bende egleneyim sohbet edeyim dedim :)


Öylece biz havaalanina vardik. Bi girdik ki ohoooo icerisi insan kayniyor .. normalde dügünden dügüne gördügüm bütün akrabalar orada, hatta iclerinde yillardir görmediklerim bile vardi .. mesela, annemin amca oglunun oglu var bitane, Ilhan, onu herhalde en son 1999da falan görmüsümdür, hic hatirlayamadim onu bile .. yani öyle tanidik geldi falan, ama o beni tanidi sonra .. böyle aaa sen misin? aaa kac yil oldu aaa aaa diye sasirip sarildik! Ilhanin dügününe de gitmistim ben ve suan üc cocuk babasi, hayatin icinde bi adam olmus :) cok tuhaf, hani cocuklugumuzu falan da beraber gecirmistik biz :)


yine uzatiyorum muahbbeti farkindayim .. yani o kadar dolu bi kac gün gecirdim ki .. ister istemez sürekli aklima yasadigim baska bisey geliyor :)

herkes de bi heyecan, insanlar yakinlarini bekliyor, ilginc bi iklimi vardi o ortamin, hani Hactan gelenlere olan sevincten mi desem ne desem tam bilemiyorum .. ama cok farkliydi ..
Sonra birden kapidan Cafer abimle hatice yengem girdiler :) ay bizde bi heyecan bi telas, Hatice yengem bizleri görünce gözyaslarini tutamadi, ciceklerle karsiladik ikisini, cocuklarini da görünce hüngür hüngür aglamaya basladi .. simdi böyle sogukkanli anlatiyorum ama o an benimde gözlerim doldu (baya doldu yani), dayanamadim baktim bende agliycam bi köseye cekildim, yutkundum durdum, hemen kimse görmeden göz yaslarimi sildim, simdiyse niye böyle cekindim anlamiyorum .. büyük kizi Betül ile sarildi yengem, sarilinca Betülde basladi aglamayi, ay o manzarayi görünce ben tekrar basladim aglamaya, cok duygu yüklüydü nasil anlatayim bilmiyorum, cok hüzünlü ve sevincli anlar di, onlar agladikca ben tekrar basladim aglamaya .. :) Cocuklari cok tatli bi Pankart hazirlamislardi, ben salaklik edip profesyonel kamerami götürmeyi unutmustum buradan, bu yüzden sadece cep telefonu kamerasi ile foto cekebildim, hala basimi duvara vurasim geliyor bu yüzden ..


Bahsi gecen pankart "Hosgeldiniz Haci anne, Haci baba" .. Abimle yengem ve cocuklari .. cok cok cok güzel bi Tabloydu !

Havaalanindan ayni coskuyla Cafer abimle Hatice yengemin evine geldik, bütün akrabalar civil civil heyecan icinde Hac hikayelerini dinledik, kocamaaaaan sofralarda, bütün aile yemekler yedik ve bir arada olabildigimiz icin sürekli sükrettik.. 
Büyük bir aile olmak güzel ama cocuk cok olunca cokta gürültü oluyor benden söylemesi :) kafam hala kazan gibi .. Cigdem ablaaaaaa .. cigdem ablaaaaaa...cigdem ablaaaa .. hala kulagimda yankilaniyor sesleri :))))

Dün Akrabalarin Avusturya kismi 12de yola ciktilar dönüs icin, bende aksam 18de evime dogru trene bindim. Annemle yola cikmadan lahmacun yaptik, annem illa burada ki arkadaslarima birsey göndermeden yollamaz .. illa yapalim, götür ve beraber yiyin diye israr eder .. benim "anne gerek yok yoruluyorsun dememe ragmen", böylece annem mutlu, arkadaslarim mutlu, daha ne isteyebilirim ki ?

Aksam hep beraber benim evde Cay demledik ve Lahmacun, icli Köfte ve Baklava esliginde "Hactan gelenleri karsilama maceralarimi" anlattim :) ufakta olsa, bizde burada aile gibi olduk artik .. :) Arkadaslarimi cok seviyorum.

Bu arada simdiden annemi ve babami özlemeye basladim .. cok seviyorum onlari.

2 yorum:

abdullah korkmaz dedi ki...

çok hoş paylaşım, okurken mutluluk hüznüne kapıldığım için yorumla teşekkür etmek istedim

ÇiğDem dedi ki...

yorum icin cok tesekkür ederim :)