Perşembe, Mayıs 03, 2012

Gönüller huzurlu olsun yeter ..

Bugün isdeyim ya, yazacak zamanim oluyor .. hani simdi is saatini bunlarla harciyorum diyenlere, en bastan söyleyim ki, o kadar verimli bir calisanim ki, yapmam gereken bütün isleri, gereken sürenin yarisinda bitirebiliyorum, kaliteden ödün vermeden, benimle ayni isi yapan is arkadasim hala ugrasiyor ve bitiremedi isini, ben hatta bu haftalik bütün isimi bitirdim ve yarinda is de saatlerce na yapacagim diye düsünmeye basladim ..

Bazen vaktim oldugunda daha önce yazdigim yazilara bakiyorum, benim icin bu blog cok iyi bisey, yoksa balik hafizali oldugumdan dün ne yedigini bile unutan biri oldugum icin, böyle yazili kanitlarimin olmasi gayet iyi oluyor :)

Daha önce yeni telefonumla ilgili bi yazi yazmistim, Iphone alabildim diye cok sevinmistim, okurlardan biride, benim maddiyata takilmamla ilgili elestiren bir yorum birakmisti, bu yoruma takildim yaziyi tekrar okuyunca. Bu yorumu birakan okurun, benim daha önceki yazilarimi okumadigini düsünüyorum, yoksa böyle bir yorum birakmasina pek anlam veremiyorum. Onca maneviyat iceren yazinin icinde, bu yaziya yorum birakmasi, aslinda benim degil onun bir sorununun olmasini gösteriyor daha cok. Eger bir insanda elestirecek birsey bulmak istiyorsak, illa buluruz, o insan ne kadar iyilik yaparsa yapsin .. ve bir insan sürekli baskalarina iyilik yapiyorsa, ve bir kere kendisi icin birsey yapiyorsa, bu insanlarin gözüne batiyor ve maddiyatci olarak adlandiriyorlar hemen .. cok adilce degil ... bir insani bir olay yüzünden yargilamadan evvel, baska neler yaptigina da bakmali .. ve insanlari bir olaydan ötürü hemen yargilamaya meyilli olan insanlardan korkun ve kacin derim, cünkü onlar sürekli kendileriyle kavga icinde olduklarindan, sizinle kavgalari da asla bitmez .. siz agzinizla kus tutsaniz dahi yaranamazsiniz o insanlara ..

Ben sürekli maddi sikintilar icinde yasayan bir insanim .. iki ek isde calisiyorum, ve gercekten her ay sonu cok zorlaniyorum, cünkü limitin de limitine varmis oluyorum artik ... ancak ceken bilir anlatmaya calistigimi .. böyle zor olmasinin bir sebebide, cok tutumlu olmamamdir .. yanlis anlasilmasin, ben har vurup harman savuran bir insan degilim, ama ne yazikki asiri bir sekilde paylasimciyim, kazandigim bütün parayi arkadaslarima harciyorum .. yalan degil ..

Hafta da bir kac kez bütün arkadaslarimi evde yemekli agirliyorum, mutlaka haftada bi kac kez bunu yapmam gerekiyor, yoksa kendimi kötü hissediyorum, illa birseyler pisireyim, paylasayim, yiyelim icelim .. .. sonra illa arada bir sürpriz yapayim, bi hediye alayim, ne bileyim ummadiklari birsey yapayim, dogum günü varsa, kocaman bir yas pasta yapayim, sürpriz bir gün yapayim, kutlayalim, yiyelim icelim, alisveris yaparken onun evinde eksik olan bisey oldugunu hatirlayim, illa ona da alirim vs .. .. sevdigim insanlara, elimde degil, neyim var neyim yoksa harcamak istiyorum .. taa cocuklugumdan beri böyleydim, ve annemle babam bu yüzden cok kizarlardi, misal ben oyuncaklarimi arkadaslarima hediye ederdim, annem sorardi kizim niye veriyorsun yeni bebegini diye, cevabim "cok sevdi bende senin olsun dedim .." elimde avcumda hic birsey kalmazdi ve hala öyleyim, paranin zerre degeri yok benim icin, geldigi gibi giden bisey zaten, saglimiz yerinde oldugu sürece de geri kalan hersey önemsiz, yeter ki gönüller huzurlu olsun degil mi?

Bu yüzden yeni bir telefon alabildigime, özellikle bu bir Iphone ise, sevinmem bilmem simdi daha iyi anlasiliyor mu? o telefonu alacak parayi birlestirebilmemin sevinci inanilmazdi :)

Hala benim bu sevincimi maddiyata tamah etmekle bir iliskisi oldugunu düsünen herkes de kendisi bilir artik ..
Sonucta ne demisler .. "kisi kendinden bilir isi" ..