Çarşamba, Nisan 30, 2014

Kölnlü ve mutlu

Efenim hala gönlümün başkentinde ve hala musmutluyum.. 

Şimdi yaz geliyor ya, işte gönlümün başkentini bir de o zaman görün siz, yemyeşil çimenleri, dolu dolu akan ren nehri, ve beşibiryerde gibi üzerini süsleyen köprüleri .. 

Yazı bir başka güzel gönlümün başkentinin .. 

Köprülerden birinden - tercihim genelde Deutzer Brücke'dir - miniş arabamla karşıya geçerken, güneşli havada, rüzgar saçlarımı savururken, bu ezgiyi olabildiğince yüksek sesle dinlemek, işte o an hayatta olduğumu ve hayallerimin gerçek olduğunu hissettiğim anlardan birisi ..

 
"Esti seher yeli söküldü seller
Gidiyorum, kömür gözlüm ağlama
Ağlamanın vakti geçti ne çare
Kemend atıp yollarımı bağlama

Sana derim sana kaşı kemanım
Büküldü kametim geçti zamanım
Gidiyorum yedi benli ceranım
Yarim gitti deyü yürek dağlama

Karacaoğlan der gözyaşım silinir
Bir ah çeksem yüce dağlar delinir
Yüreciğim bölük bölük bölünür
Yaş döküp de ardım sıra çağlama"


Seni seviyorum gönlümün başkenti! 
Sokaklarında cıvıl cıvıl insanlar ve her renkte sen, 
yazın bir başka güzelsin sen ..